Posts

Zonder te kijken

Afbeelding
Het is druk in de trein. Gelukkig staat iemand voor me op en zoals gebruikelijk doe ik mijn oortjes in en beantwoord een paar appjes. Ik zit druk op mijn scherm te typen als een mevrouw die naast me in het gangpad staat zegt: “mevrouw, volgens mij is uw batterij bijna leeg uw scherm is zwart.” Ik schiet in de lach en vertel haar dat ik mijn scherm altijd uit heb staan, spaart batterijen en scheelt meelezers. We wisselen nog wat uit over hoe ik dan wel met mijn telefoon werk en daarna typ ik verwoed verder. Een paar uur later sta ik in de rij bij onze Coffeecorner, hier werken slechthorende en dove mensen. Inmiddels kennen ze mij en ik word altijd geholpen door een van de slechthorende dames die ook zonder gebaren kunnen communiceren. Als ik mijn stempelkaart wil aangeven, stuit ik op het scherm van de kassa. De dame achter de balie beweegt om hem te kunnen aanpakken. Hierdoor verraad ze waar ze staat en ik leg mijn kaart in haar handen. “Ongelofelijk”, roept ze uit, “jij kan zo goed ...
Een reactie posten
Meer lezen

Beste wensen

Afbeelding
  Pling, pling, pling. Het nieuwe jaar is net begonnen en het regent whatsapp-berichtjes. Vluchtig bekijk ik ze. De meesten bevatten alleen de melding “foto” als ik de chat open. Ik weet het, één plaatje zegt vaak meer dan duizend woorden. Toch zou ik een beetje tekst erbij leuker vinden. Zeker, er is tegenwoordig een manier waarop ik deze foto-berichten kan lezen. Ik moet ze daarvoor importeren in mijn AI-app die foto’s kan omschrijven. Uit nieuwsgierigheid doe ik dat een paar keer, maar de beschrijvingen komen allemaal globaal op hetzelfde neer. Het zegt me weinig. Bovendien kost het meerdere handelingen om zo’n foto te laten omschrijven en dus best veel tijd.   Nadat ik op sommige berichten met tekst heb geantwoord, leg ik mijn telefoon aan de kant en besluit me er verder niet meer in te verdiepen. Ook rond de kerstdagen ontving ik een enorme stroom van dit soort foto berichten. Elke keer als ik weer zo’n bericht ontving, voelde ik mijn irritatie toenemen. Best gek want...
Een reactie posten
Meer lezen

Hoge nood

Afbeelding
  “Alweer?” zegt mijn zoon. “Niet te geloven met jou.” Waar het tegenwoordig één van mijn zoons is die dit verzucht, was het vroeger mijn moeder. Ik denk zelfs dat het tussen mijn oren zit. Als ik niet zelf de mogelijkheid heb, komt het op de onhandigste momenten. In een vergadering waar ik zelf niet uit de voeten kan, in een volle kroeg, tijdens een cursus met onbekenden, bij een verjaardag, in een onbekend kantoorpand waar ik voor mijn werk ben en ga zo maar door. Natuurlijk helpen mensen als je het vraagt, ze wijzen je de weg en ze wachten op je. Dat laatste zorgt trouwens voor een ander dilemma. Even rustig de tijd nemen, doe ik dan niet. De ongedwongenheid van een goedziende die tijdens een vergadering op staat en even later weer binnen wandelt of iemand die om zich heen kijkt en snel verdwijnt. Ik zou willen dat ik dat kon. Zelf  probeer ik zoveel mogelijk te voorkomen dat ik iemand stoor met mijn verzoek. Ik ga altijd voor de zekerheid vooraf nog even, drink zo ...
Een reactie posten
Meer lezen

Op reis

Afbeelding
  Na de eerste lange treinreis is het fijn in beweging te zijn. Mijn rugzak voelt zwaar en ik ben duf van het lange zitten. Het station van Kopenhagen ruikt naar diesel. Blijkbaar is er net een dieseltrein gearriveerd. Snel vinden we de uitgang en google-maps wijst ons de weg naar ons hotel dat vijf minuten verderop ligt. Een iets te populaire receptionist heet ons welkom, hij weet wel een lekker Mexicaans restaurantje in de buurt. Als we binnenkomen vallen we middenin een verjaardag waar iedereen in het Deens uit volle borst zingt voor het feestvarken. Gelukkig is er nog een tafeltje vrij. De volgende dag lopen we dwars door de stad. Brede straten, hippe koffietentjes en de zon die schijnt. De stoplichten bliepen alsof je op de intensive care bent, als het groen is, slaat er voor mijn gevoel een hart op hol. Natuurlijk gaan we kijken bij de kleine zeemeermin, doorkruisen parken en luisteren vol verbazing naar de taal om ons heen. Ik kan er geen touw aan vastknopen. Bij het med...
Een reactie posten
Meer lezen

Een schone zaak

Afbeelding
Ik ijsbeer door de woonkamer, zoals gebruikelijk ben ik te vroeg. Als iemand voor mij omrijdt, zorg ik dat ik klaar sta. Ik moet een trein halen, een sprintje op het laatst zit er niet in dus sta ik altijd veel te vroeg op het perron. Samen met een blinde vriendin ga ik naar de film. Om in de bioscoop op onze plaatsen te komen, hebben we hulp van het personeel nodig. Lukt altijd, maar handig om ruim op tijd te zijn. En dan heb ik het nog niet eens over de verdwaaltijd die ik inbouw als ik de weg ergens naartoe niet zeker weet. Om met mijn moeder te spreken: “Als ik al die uren dat ik wacht eens uitbetaald kreeg, had ik nu een gevulde bankrekening.” Mijn moeder had het in dit geval over al die uren in wachtkamers van oogartsen, waar we vroeger samen uren zaten. Ondanks al die uren wachtend op de oogarts werd en bleef mijn zicht vrijwel nul. Juist omdat ik niet zie en vaak afhankelijk ben van anderen of het openbaar vervoer, kan ik mijn tijd niet op scherp indelen. Je zou denken dat ...
Een reactie posten
Meer lezen

Àfkijken

Afbeelding
 Er zijn veel mensen die met handen en voeten praten. Soms bewegen ze zo duidelijk dat ik het hoor als ik met ze praat. Af en toe realiseert iemand zich tijdens een gesprek met mij ineens dat al die gebaren voor mij zinloos zijn. Mijn antwoord is steevast: dank voor het compliment, want ze zijn helemaal vergeten dat ik ze niet zie. Ik heb meestal geen idee wat ze allemaal doen. Ooit pakte mijn zus mijn handen en volgde de gebaren die mijn moeder tijdens haar verhaal maakte. Toen ze het zag, vroeg ze of mijn zus niet zo flauw wilde doen. Ik vond het eerlijk gezegd helemaal niet flauw en was verrast over de hoeveelheid beweging. Zelf zit of sta ik blijkbaar heel stil, voor mij is dat dan weer gewoon, maar door mijn stille houding val ik dan weer op. Al heb ik een paar jaar gezien, ik kan me al die gebaren niet meer herinneren. Ik probeer het weleens, maar het levert me meestal kritische reacties van mijn naasten op. “Wat deed jij nou?” of “jij zwaait wel heel raar.” Het voegt voo...
Een reactie posten
Meer lezen

Mijn boek kopen?

   Ga naar:  https://www.bruna.nl/boeken/braille-blog-9789462473089
Een reactie posten
Meer lezen