Met andere ogen
Zonder twijfel voel ik me het meest blind als mijn prothese-oog eruit is. “Oh, heb jij een prothese-oog dan?” Ja, een fantastisch staaltje vakwerk. Het oog draait mee en is waarheidsgetrouw. Alleen de pupil verandert niet als het donker wordt. Toen ik achttien was, kreeg ik hem en ik heb er een haatliefdeverhouding mee. Het besluit voor een prothese te kiezen, was ingewikkeld. Ik zat middenin mijn puberteit en mijn rechteroog deed onafgebroken pijn, het traande en ik kon geen licht verdragen. Wel zag ik nog licht en donker, waarmee ik me oriënteerde. Op jongere leeftijd zag ik er een fractie meer mee, maar na een operatie op mijn twaalfde begon het gesodemieter. Kies je dan voor pijn en een ultrakleine kans op termijn misschien meer te kunnen zien of sluit je die kans uit en ben je pijnvrij. Na lang wikken en wegen, koos ik voor dat laatste. De eerste tijd bezocht ik jaarlijks, trouw mijn ocularist (degene die de prothese maakt en onderhoud). Een aardige vrouw die vakwerk le...