Moederschap

Klik op de gewenste titel hieronder om de blog te lezen.

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Boem is ho!

Afbeelding
 Met een klap raakt mijn hoofd de lantaarnpaal. Ik ben zelf verbaasd over het lawaai. “Waarom heeft mijn stok dat ding gemist?” denk ik vertwijfeld en wrijf over mijn voorhoofd. Schade is er niet, alleen mijn nek voelt niet helemaal lekker. Ik loop een van mijn dagelijkse rondjes en kom hier vaak. Normaal loop ik meer aan de binnenkant van de stoep. Het is vakantietijd, mensen houden hun voortuin daardoor minder goed bij en de takken hangen flink over. Bovendien heeft het net geregend en om te voorkomen dat ik steeds een natte tak in mijn gezicht krijg, ben ik op de rand van de stoep gaan lopen. Ik ben al heel wat lantaarnpalen gepasseerd, maar deze is aan mijn aandacht ontsnapt. Geïrriteerd over mijn eigen onoplettendheid vervolg ik mijn weg. Een auto parkeert en iemand loopt mijn kant op. “Gaat het mevrouw?” klinkt een vriendelijke vrouwenstem. Ik zag u tegen die paal opbotsen en dacht even vragen of alles goed is.” Ik zeg dat alles goed gaat en bedank haar voor haar zorgzaamhe...
Meer lezen

Op mijn strepen staan

Afbeelding
In een enorme stroom medereizigers loop ik het perron af. Het is dinsdag en veel mensen hebben hun kantoor-dag net als ik. Met mijn stok volg ik de geleidelijn die aan het eind van het perron een bocht van 90 graden maakt. Altijd even inhouden, want de meeste mensen lopen hier rechtdoor of nemen de bocht wat ruimer. Ze hebben totaal geen oog voor de route van de geleidelijn. Na nog een bocht van 90 graden en een stukje perron hoor ik de poortjes piepen. Op gevoel sla ik rechtsaf, want hier loopt geen geleidelijn en voeg me in de rij mensen die wil uitchecken. Na de poortjes loop ik op de gok rechtdoor tot ik met mijn stok de geleidelijn weer kruis. Ook hier is het opletten. De lijn loop naar een uitgang toe, maar er zijn hier een heleboel uitgangen naast elkaar en iedereen neemt zonder om zich heen te kijken de kortste weg naar buiten. Eenmaal buiten maakt de geleidelijn een gekke slinger om een paal heen. Ik steek twee trambanen en het fietspad over. In feite moet ik rechtdoor, ma...
Meer lezen

Àfkijken

Afbeelding
 Er zijn veel mensen die met handen en voeten praten. Soms bewegen ze zo duidelijk dat ik het hoor als ik met ze praat. Af en toe realiseert iemand zich tijdens een gesprek met mij ineens dat al die gebaren voor mij zinloos zijn. Mijn antwoord is steevast: dank voor het compliment, want ze zijn helemaal vergeten dat ik ze niet zie. Ik heb meestal geen idee wat ze allemaal doen. Ooit pakte mijn zus mijn handen en volgde de gebaren die mijn moeder tijdens haar verhaal maakte. Toen ze het zag, vroeg ze of mijn zus niet zo flauw wilde doen. Ik vond het eerlijk gezegd helemaal niet flauw en was verrast over de hoeveelheid beweging. Zelf zit of sta ik blijkbaar heel stil, voor mij is dat dan weer gewoon, maar door mijn stille houding val ik dan weer op. Al heb ik een paar jaar gezien, ik kan me al die gebaren niet meer herinneren. Ik probeer het weleens, maar het levert me meestal kritische reacties van mijn naasten op. “Wat deed jij nou?” of “jij zwaait wel heel raar.” Het voegt voo...
Meer lezen