Beelden in mijn hoofd
Mijn hoofd zit vol beelden. Hoewel, naar mate de tijd verstrijkt, worden ze minder. Als ik mijn best doe, kan ik me nog heel wat voor de geest halen. Een blauwe lucht met wolken, madeliefjes, onze huiskamer van vroeger. Laatst werd me weer eens duidelijk dat veel van die beelden in mijn hoofd achterhaald zijn. Tijdens een van de avondwandelingen die ik vaak maak met onze jongste, kregen we het over het straatbeeld. Wat valt het meest op als je om je heen kijkt? Hij beschreef me wat hij zag. We begonnen met de geparkeerde auto’s. Eerst over welke merken je het meest ziet en toen over de kleuren. Het merendeel van de auto’s bleek zwart, grijs of wit. Als ik het beeld in mijn hoofd oproep, zie ik auto’s in allerlei kleuren. Ik herinner me de oranje, blauwe en groene auto’s van mijn ouders. Al die kleuren stel ik me nu nog steeds voor als ik langs geparkeerde auto’s loop. Wat later kregen we het over hoe de huizen eruitzien. In mijn hoofd is een huis van rode baksteen met me...